Aziyadé, kwintesencja erotyzmu, jest najbardziej prowokującym zapachem Marca-Antoine’a Corticchiato. Eliksir zmieszany z afrodyzjaków wszystkich kultur to więcej niż perfumy. To zapach i smak pięknego ciała i nienasyconego erotyzmu. To zapach Aziyadé, tytułowej bohaterki powieści Pierre’a Lotiego, opowiadającej o haremie u schyłku Imperium Osmańskiego.


A wszystko zaczyna się od owoców. Od zakazanego owocu… Aziyadé otwierają nuty granatu, którego smak Grecy porównywali do smaku krwi pijanego boga Dionizosa. Kandyzowane daktyle, migdały, pomarańcze i suszone śliwki połączono z przyprawami, stosowanymi przez różne kultury jako afrodyzjaki: kardamonem, dzięki któremu pocałunki w starożytnym Egipcie nabierały pikanterii, cynamonem z Cejlonu, święconym przez Rzymian w świątyniach Wenus i używanym przez nich podczas erotycznych uczt, imbirem, który używany był jako afrodyzjak w Chinach oraz egipskim kminem, stosowanym w rytuałach świętego nierządu już w starożytnym Sumerze.


Dzięki orientalnym i cielesnym konotacjom, Aziyadé jest wyjątkowo zmysłowym zapachem. Efekt wzmacnia ceniona jako afrodyzjak, wytrawna indyjska paczula o zapachu liści tabaki, stosowana w magicznych rytuałach pobudzających pożądanie. Wanilia, afrodyzjak wprost z imperium Azteków, stapia się z oleistymi nutami chleba świętojańskiego. Krople żywicy kadzidlanej wywołują duchową ekstazę jak za czasów Hatszepsut, królowej Egiptu, która zaoferowała swoje nagie, zanurzone w kadzidle ciało bogu Amon-Ra.


Upojona luksusem i przyjemnością Aziyadé coraz mocniej zagłębia się w zmysłowość. Animalistyczne nuty przywołują wibrujący zapach słynnego tonkijskiego piżma, podczas gdy absolut z marokańskiego czystka rozleniwia i pogrąża w marzeniach.


Subtelne składniki Aziyadé wymagają powolnej maceracji, aby rozwinąć swój naturalnie ciemny nektar. Aziyadé to coś więcej niż zapach.